Vrh
 

Oralna i govorna apraksija

Oralna apraksija

Oralna praksija podrazumeva složene naučene motorne pokrete u kojima učestvuju mišići jezika, usana i lica.
Oralna apraksija je nemogućnost izvođenja oralnih motornih pokreta na verbalni nalog, iako je očuvana funkcija spontanog izvođenja pokreta. Dete spontano može da isplazi jezik, naduva obraze, podigne jezik na gornju usnu, a na nalog te iste pokrete ne može ili delimično izvodi.

Govorna apraksija

Deca sa govornom apraksijom imaju redukovan fonemski kapacitet, ograničen na glasove koji se rano javljaju u razvoju, i jednostavne kombinacije (nazali i plozivi). U govoru preovladavaju greške izostavljanja glasova ali su često prisutne supstitucije i distorzije. Takođe su prisutne i greške u izgovoru vokala. Započinjanje progovaranja je teško, sa dužinom govorenja greške se povećavaju, dok je razumljivost smanjena na višesložnim rečima i rečenicama. Razvoj jezičkih sposobnosti kod ove dece može kasniti. Receptivne jezičke sposobnosti su bolje razvijene u odnosu na ekspresivne.
U tretmanu dece sa govornom apraksijom veliki značaj ima primena logopedskih masaža, gde se aktivnim mehaničkim delovanjem menja stanje mišića, nerava, krvnih sudova i tkiva perifernog artikulacionog sistema.